—Դու ո՞վ ես: — Ես Մահն եմ: — Իմ հետևի՞ց ես եկել: — Արդեն վաղուցվանից կողքովդ քայլում եմ: — Գիտեմ: — Պատրա՞ստ ես: — Մարմինս պատրաստ է, իսկ ես` ոչ: Մի վայրկյան սպասիր: — Բոլորդ նույն բանն եք ասում:
«Էս ամեն ինչը գրի էլի, լավ վեպ ա․․․»։ Երևի մռայլ էր, չպատասխանեց Վահեին։ Անկյունից լսվեց «Ապրի Գրիգոր Խաչատրյանը» բացականչությունը, ինքը, որ ամենաբուռն էր արձագանքում, այս անգամ աննկատ թողեց։
Ռենե Դոմալ (1908-1944)-ֆրանսիացի սյուրռեալիստ գրող, փիլիսոփա և բանաստեղծ։ Իր ուշ պատանեկության տարիներին նրա ավանգարդ պոեզիան տպագրվել է Ֆրանսիայի առաջատար ամսագրերում, իսկ քսանականների սկզբում, որպես…
Ծնունդի կամ Զատկի առթիւ բարեկամաց եւ ազգականաց այցելութիւններ կ՚ընդունիք։ Շատ անգամ կը պատահի, որ երեք կամ աւելի անձանց այցելութիւններն միանգամայն ընդունիք։ Սովորութիւն ունիք ասոնց խահուէ կամ անուշ կա…
