Պոեզիա

Հայ և թարգմանական բանաստեղծություններ

Պոեզիա

Գիտե՞ս

մարգարիտները չեն սիրում վզնոց լինել։ և ալիքների լռության մեջ իրենց անունն են լսում։ իմ պարանոցի մարգարիտը գիշերները մարգարտաշար արտասուք ունի։

Աշխեն Քեշիշյան

27 Հուլիս 2026 • 1 րոպե

Վերջին հրապարակումները

  • Պոեզիա

    Այս անցողիկ անձրևի տակ

    Աիշա Ռավա

    Թարգմանիչ՝ Տաթև Չախեան

    Ծովի այս ափից լսում եմ երկրիս լուրերը— համայնքային խոհանոցներում դեռ ուտելիք են բաժանում ուսուցիչները, բժիշկներն ու սոց. աշխատողները շարունակում են իրենց գործը թաղամասերում, որ կառավարության աչքից պլս…

    22 Հուլիս 2026 • 3 րոպե

  • Պոեզիա

    «Սպասում» կամ «Կնոջ մենախոսություն»

    Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկի

    Թարգմանիչ՝ Նորայր Մանվելյան

    Ահա ինչպես, ես շուտ հասա, Թերևս պետք էր ուշանալ, Մի կողմ կանգնել, հանգստանալ, Ինչ արած, չդիմացա։ Վազում էի ասես քննության, Օրերն հաշվում ուրբաթից, Կանչել էր ախր ժամադրության․․․ Այն էլ ո՞ւր, տակը ժամաց…

    20 Հուլիս 2026 • 7 րոպե

  • Պոեզիա

    Ջրի պես

    Համո Սահյան

    Կռիվ տայի անդադար Ու փրփրեի ջրի պես, Թափառեի քարե- քար, Քար փշրեի ջրի պես: Լվանայի քեզ, աշխարհ, Ու մաքրեի ջրի պես Քչքչայի սարն ի վար, Մարգ ջրեի ջրի պես: Միայն ջրելու համար Վիզ ծռեի ջրի պես:

    14 Հուլիս 2026 • 1 րոպե

  • Պոեզիա

    Եղածը քար չի՞

    Ալեքս Վարդան Գուբբինս

    Թարգմանիչ՝ Կարեն Ղարսլյան

    Երևանում չեմ հասկանում ռուսական պոպսան, որ քոքած ա մեր բնակարանի տակի կայանատեղիում։ Մի տղամարդ սև մայկով դիջեյություն ա անում, իսկ ընկերները՝ ախպերները, կապիկություններ են անում մեքենայի հետևում, հռհ…

    11 Հուլիս 2026 • 3 րոպե

Խմբագրի ընտրանին

  • Պոեզիա

    Հազր վարդ

    Աննա Դավթյան

    Գիտե՞մ ինչու կա բանաստեղծությունը։ Որովհետեւ կա մա՞հը։ Ամեն ոքի ու ամեն ինչի վաղանցիկությունը։ Եթե չլինի մահը, կլինի՞ բանաստեղծությունը։ Որ իրերի արեւաստվեր թրթռումն է — որ այստեղ, ահա այստե՛ղ, այս պա…

    31 Մայիս 2026 • 6 րոպե

  • Պոեզիա

    Կ՚արթննանք ու հասած ենք, մահուան կամ վայելքին

    Աննա Դավթյան

    Շեղջը մեծ է տերեւների խարույկից: Ապրելու բոլոր կրակները՝ հուշկապարիկ։ Շշուկը մեծ է ագռավից: Բարձր բարդիներից կռավող: Եղնիկը մեծ է ձնահյուսքից: Թիթեռը մեծ է քամիների վաշտից: Կոնի ընկնելը մեծ է եղեւնուց…

    30 Հոկտեմբեր 2025 • 9 րոպե

  • Պոեզիա

    Սերը փնթի բան ա

    Արփի Ստեփանյան

    մտնում ես այլ մարդու ներաշխարհ, թաթախվում իր ստամոքսահյութի մեջ, համարձակվում կյանքդ կառուցել տրամադրությունների ու մարսողության արանքում, քայլում ես իր երակների վրայով ու լող տալիս արյան մեջ

    19 Սեպտեմբեր 2025 • 4 րոպե

  • Խմբագրական

    Նեգատիվ։ 20 տարի անց

    Զվիադ Ռատիանի

    Թարգմանիչ՝ Ասյա Դարբինյան, Կարեն Անտաշյան

    Նեգատիվ։ 20 տարի անց Մենք, որ էլ երբեք դուրս չենք գա փողոց, սովյալ ասպետներին ձայնակցելու, չենք ստորագրի բողոքագրերի տակ, և ուրիշներին էլ, թե մեզ լսեն, հեռու կպահենք էս բաներից, բաներից մեծ։

    26 Օգոստոս 2025 • 3 րոպե

Գրանիշի մրցանակակիրները

  • Պոեզիա

    Կ՚արթննանք ու հասած ենք, մահուան կամ վայելքին

    Աննա Դավթյան

    Շեղջը մեծ է տերեւների խարույկից: Ապրելու բոլոր կրակները՝ հուշկապարիկ։ Շշուկը մեծ է ագռավից: Բարձր բարդիներից կռավող: Եղնիկը մեծ է ձնահյուսքից: Թիթեռը մեծ է քամիների վաշտից: Կոնի ընկնելը մեծ է եղեւնուց…

    30 Հոկտեմբեր 2025 • 9 րոպե

  • Պոեզիա

    Սերը փնթի բան ա

    Արփի Ստեփանյան

    մտնում ես այլ մարդու ներաշխարհ, թաթախվում իր ստամոքսահյութի մեջ, համարձակվում կյանքդ կառուցել տրամադրությունների ու մարսողության արանքում, քայլում ես իր երակների վրայով ու լող տալիս արյան մեջ

    19 Սեպտեմբեր 2025 • 4 րոպե

  • Պոեզիա

    Աղջկություն

    Անահիտ Աղոյան

    Ես աղջիկ եմ։ Ես նորից չգիտեմ ինչ հագնել։ Մայիսյան ջերմ քամին ասում է․ «Հերիք է մտածես, ընկի՛ր մորդ պահարանի խորը նառնիական փոսի մեջ»։ Այնտեղ ջերմ է։ Գույները երկուհազարականների պես են։

    9 Հունիս 2025 • 5 րոպե

  • Պոեզիա

    Սոնա Մալխասյան | Պատերազմ առանց հրադադարի

    *** Ես շնչում եմ մա, բայց ապրել չեմ կարողանում։ Ու ապրելու փորձերից էլ հոգնել եմ։ Էսպես ավելի լավ է, ավելի հեշտ է, գոնե ինձ համար։ Ներիր ինձ, որ ստիպված ես ամեն օր կերակրել ինձ, հագցնել, լվացնել։

    18 Մայիս 2025 • 4 րոպե