Պոեզիա

Աւազանի անունը միայն ինք գիտէր բոլորին համար Զահրատ էր Իր հնարամիտին ուրկէ եկած ըլլալն ալ միայն ինք գիտէր, անունը Կիկօ էր Առտու կանուխ քանի…

Հե՜յ, ուղտապան, դանդաղ գնա, զի հոգուս անդորրն է գնում, Եվ այն սիրտը, որ ինձ մոտ էր, սրտագողիս հետ է գնում, Մնացել եմ բաժան նրանից,…

Գ․ Հակոբջանյանին և Աստղիկ Հակոբջանյանին Երբ հայրդ մահանայ, կ՚ըսէ իռլանտացին, Կը կորսնցնես ապաստանդ անձրեւէն Հօրդ արեւը լոյսդ թող դառնայ, կ՚ըսեն հայերը։ Երբ հայրդ մահանայ,…

Մհեր անձաւին մէջ Հոս ո՛չ ողջ եմ, ո՛չ՝ մեռած: երբ այլեւս չես կրնար գոյատեւել կամ շնչել՝ այլակերպուած աշխարհին մէջ արտաքին, երբ արժէքներ կը շրջուին…

Առաջին սէ՜րս Այնքան խնամեցի լուսնահար տարիներուս Իր Մահը յետաձգուեցաւ Մինչեւ հիմա կ՚ապրի Սնարս հսկող պատուհանէն Լուսնի լոյսին տակ Պետրոս Դուրեանին Պետրո՜ս Դուրեանին Պետրոս Դուրեանի՜ն…

(Սոնետների պսակ) 1 Այս աստիճաններն այնպես են շարել, որ քայլ անելիս վերև չնայես։ Այդպես գլուխկախ բարձրանում եմ ես և դեռ չեմ տեսել երկինք ու…