Խմբագրական
Ծոցում պահածը
Ես ոչինչ չեմ մոռանում՝ գրող լինելը սարսափելի է, և միայն գրելն է գրողին փրկում։ Գրի՛ր, որ չմեռնես, գրի՛ր, որ սրտումդ տեղ ազատվի, գրի՛ր, որ շնչես, այլապես պատմությունները, որ արյանդ մեջ ձկների վտառ են կազմել, մի օր կճեղքեն մաշկդ և թռչնաձկներ կդառնան։
10 Նոյեմբեր 2026 • 3 րոպե
Վերջին մեկնաբանությունները
Գրանիշ
Հրաչյա Աճառյան | Հուշեր Կոմիտասի մասին
Արամ Պետրոսեան
Հրաչյա Աճառյան | Հուշեր Կոմիտասի մասին
Արամ Պետրոսեան
Աննա Դավթյան | Կ՚արթննանք ու հասած ենք, մահուան կամ վայելքին
Մարատ Գառնի
Լուսին Աթաբեկյան | Memento quia pulvis est
Մարատ Գառնի
Եղիշե Չարենց | Ամբոխները խելագարված. փոդքաստ
Մարատ Գառնի
Անահիտ Աղոյան | Իմ փոքրիկ կանայք
Մարատ Գառնի
Սամվել Թադևոսյան | Քաղաքը, որ չգիտի ինձ
Մարատ Գառնի
Սերգեյ Դովլաթով | Վերելքի ուղիով
Ձիգա Վերտով
Կարեն Ավետիսյան | Խալխի հաջաթը
Սևակ
Սամվել Թադևոսյան | Քաղաքը, որ չգիտի ինձ
Andreh
Կարին Գրիգորյան | Գլամուրային անուրջներն ու վիպասանը
Դավիթ
Վիլյամ Սարոյան | Հինգ հասուն տանձերը