Պոեզիա
Եղածը քար չի՞
Երևանում՝ Աբովյանի փողոցի վրա, թխկիները ստվերում են 40 աստիճանի հասած մայթերը։ Գիշերը զբոսնում ենք, իրար սեղմում մեր քրտնած ափերը, ու խումբ-խումբ տղամարդիկ՝ վզներին խաչեր, նույնաոճ պիջակներ, մեր մաշկին են աչքները չռել, որ մեզ հանցագործ զգանք։ Ուրիշին…
Թարգմանիչ՝ Կարեն Ղարսլյան
Վերջին մեկնաբանությունները
Անահիտ
Լուսանե Ջալալյան | Սա Մեղրուտն է. այստեղ մեղուներն ինքնաթիռներից աղմկոտ են թռչում
Լիլիթ
Լուսանե Ջալալյան | Սա Մեղրուտն է. այստեղ մեղուներն ինքնաթիռներից աղմկոտ են թռչում
Սամվել Ավդալյան
Հովհաննես Հովակիմյան | ԻՆՏԵՐՏԵՔՍՏ կամ ԲԱԳԵԹ
Սոֆյա
Սիաննա Մովսիսյան | Խալագարությունից մեկ պակաս
Hasmik Pinachyan
Լու Սյուն | Անցողիկ փոթորիկ
Հայկ, որ է Լյառն ի ՎԵՐ
Լուսին Աթաբեկյան | Demut
Areg Balayan
Լուսին Աթաբեկյան | Demut
Armine Grigoryan
Նարե Հովհաննիսյան | Երկու բաժակ սուրճ
Տաթև
Սաադի | Ղազալ 268-րդ
Մարատ Գառնի
Վերջնական նախագիծ | Փոդքասթ ժամանակակից գրականության վերաբերյալ
Mariam Nabikyan
Հայաստան՝ սա իմ երկիրն է | Բանաստեղծությունների ընտրանի
Մարատ Գառնի
Սերգեյ Դովլաթով | Օտարերկրացին