Պատմվածք
Քարերը չեն վաճառվում
Սաղարթախիտ անտառներով պատված սեգ սարերը շրջապատում են այն փխրուն ու ամուր հողը, որի վրա կանգնած եմ։ Այստեղ օրն ավելի շուտ է սկսվում, ու արևը, զգալով րոպեների ու վայրկյանների անթաքույց կարևորությունը, ավելի շուտ է ծագում ու փարվում սարերին։
20 Նոյեմբեր 2026 • 4 րոպե
Վերջին մեկնաբանությունները
Աստղիկ
Տարոն Գլակ | Ծոցում պահածը
Գրանիշ
Հրաչյա Աճառյան | Հուշեր Կոմիտասի մասին
Արամ Պետրոսեան
Հրաչյա Աճառյան | Հուշեր Կոմիտասի մասին
Արամ Պետրոսեան
Աննա Դավթյան | Կ՚արթննանք ու հասած ենք, մահուան կամ վայելքին
Մարատ Գառնի
Լուսին Աթաբեկյան | Memento quia pulvis est
Մարատ Գառնի
Եղիշե Չարենց | Ամբոխները խելագարված. փոդքաստ
Մարատ Գառնի
Անահիտ Աղոյան | Իմ փոքրիկ կանայք
Մարատ Գառնի
Սամվել Թադևոսյան | Քաղաքը, որ չգիտի ինձ
Մարատ Գառնի
Սերգեյ Դովլաթով | Վերելքի ուղիով
Ձիգա Վերտով
Կարեն Ավետիսյան | Խալխի հաջաթը
Սևակ
Սամվել Թադևոսյան | Քաղաքը, որ չգիտի ինձ
Andreh
Կարին Գրիգորյան | Գլամուրային անուրջներն ու վիպասանը