Այն, ինչ ես մտածում եմ Համլետի մասին, Համլետի գոյության ձևն է։ Ժամանակները միշտ խառն են։ Հանգիստ ժամանակներ չեն լինում. լինում են մարդիկ, որոնք ժամանակավորապես չեն նկատում խառնաշփոթը։
Առաջին տողը կգրեմ աշխարհի ամենակարմիր հրապարակում, շարունակությունը` տանը․ մատներս սառչում են։ Մոսկվա 21.01.2021 Բրիտանացի մի իմաստուն իր երգում հորը հարցնում է, թե ինչու է հայրը միշտ լսում հին երգեր,…
դեռևս տեսնում եմ նորից տեսնում տանը բակում քաղաքում սեփական երկրում ու ընդհանուր մոլորակում եթե ինձ տրվեր հարց «որտե՞ղ է իմ հայրենիքը» կասեի՝ ես նման սահման չեմ ուզում չեմ էլ կարող ունենալ ինչպես չուն…
