*** Կյանքս անիվ է Նույն ճամփով գլորվող` ամեն օր… Աչքս տեսախցիկ է, Ձեռքս վարագույր, ծունկս` հող: Միտքս անապատից ջուր է հանում գաղտնաբար, ԵՎ լույսը մեծանում է. Մի կտոր երկինք եմ ուտում ՈՒ մի բուռ ջուր ե…
Խուլ է տզրուկը գիշերվա… Քամին հող է պտտում Եվ աղոթքներս մուրացկան. Ես շուռ եկա միանգամից, Ու հայելիները ծերացան… Քանի որ տաճարից էի եկել, ու ճամփին Ամպն իջել էր, մի քիչ համբուրվել էինք:
