Իրիկնամուտին, երբ պատվերը կատարված էր, Բժիշկն ու Բժշկուհին, հեռու ճանապարհ գնացողի սովորությամբ, ձեռքերը դրած ծնկներին՝ դեմ դիմաց նստեցին բազկաթոռների մեջ ու երկար լռեցին։ Մութուլուսին, երբ լաբորատորի…
Մութուլուսին ասֆալտի ճաքերը չեն երևում։ Մինչև տրոլեյբուսի կանգառ հասնելը ոտքերս դեռ հատ-հատ տրորում են Նալբանդյան փողոցի գլխին կախված լապտերներից թափվող լույսի խրձերը, ծառերի ու տների ստվերները՝ խրված…
«Ճչում եմ, ու ճիչս միացնում է տագնապի ազդանշանը, բժիշկները թափվում են իմ հիվանդասենյակ: Ես գիժ չեմ: Մի քիչ յանս տարած է, բայց ես խելքը գլխին, անող-դնող, եփող-թափող տան կնիկ եմ, հինգ երեխայի մայր եմ ու…
Նայում եմ մայրիկիս դեմքին ու ժպտում։ Արդեն ճանաչում եմ իրեն՝ մամաս է։ Էն ժամանակ չգիտեի, որ մայրիկին ճանաչելն աշխարհի ամենահեշտ գործն է, բայց արդեն ճանաչում էի։ Ինքը գունատ էր, փոս ընկած այտերով, տղայ…
Մարդիկ, հատկապես գրող մարդիկ, մասնավորապես, հանրահայտ ու մեծ գրողները (բախտավոր գլխիս) շատ են մտածում ու գրում ինչ գրելու և ինչպես գրելու մասին: Բայց հատկապես չգրողները, իմա՝ չընթերցողները, ամենալավը…
Լևոն Խեչոյանին Խոսքը, որ ծնվում է այնպես, ինչպես խոտն է ծիլ տալիս, հողի սիրտը պատռելով` լույս աշխարհ դուրս գալիս, այդ խոսքը պահ ես տալիս անծանոթ մեկի ունկին այն նույն հավատով, ինչ սերմնացանն է հերկում…
