Էսսե

Փոքրիկ հրեշտակներ էին պտտվում կիսաբաց աչքերիս առաջ, երբ ինձ տուն բերեցին ու քարշ տալով մտցրին սենյակ։ Հետո դրանք կանգնում էին մորս ջրոտ այտերի վրա…

Սողունը պարուրաձև իջնում ձախ ձեռքի արմունկամասից, երկլեզուն դողդղացնելով` մոտեցնում կիսաբռունցքի ցցված թմբիկներին, ապա թարմ արյան հոտն առնելով` բնազդաբար հետ է քաշվում բարակող վզամասին Sաձև…

Ռեքվիեմներ երբեք չէր լսել, այդ պատճառով էլ զարմանքից կնճռոտված կզակը քամահրական դուրս ցցվեց, երբ զառամյալ ուղեղը սեփական մտքերն ականջների մեջ ինչ-որ անծանոթ տղամարդու ձայնով…