Կնյազը մեր հավաբնի ամենանշանավոր բնակիչն էր: Հայրս էր անունը Կնյազ դրել: Կնյազ, այսինքն՝ իշխան: Մեր բոլոր աքլորները նման էին իրար, բացի Կնյազից: Բոլորը կարմիր էին, միանման պոչերով, այս մեկը գույնզգույ…
Տղան դեղատան աշխատակցուհու հետ խոսում էր, աղաչում, թիթեռ-փողկապով մի երիտասարդի լուսանկարը ցույց տալիս նրան: -Ճանաչո՞ւմ եք: Պետք է, որ տեսած լինեք: -Չէ՛, չեմ ճանաչում, չեմ տեսել: Ո՞վ է:
Իմ մորեղբայր Ֆրեդը միակ մարդն է, որն իմ հիշողության մեջ մնացել է 1945 թվականից հետո: Նա պատերազմից վերադարձավ ամառային մի օր` օրվա երկրորդ կեսին, անշուք հագնված: Նա, որպես իր միակ ունեցվածք, վզից պարա…
Կրակ կար աչքերի մեջ, կլանող կրակ, որ սկսեց այրել, հետք չէր թողնի, միայն բորբոքել էր պետք: Ժպիտը բոլորիս ժպիտներից սիրուն էր, թեք հայացքով էր ժպտում, աչքերի արանքով, որ չնկատվի: Քիչ էր խոսում, շատ երազ…
