Մի մարդ հանկարծ սկսեց վարդի պես բուրել: Բուրում էր, ու վերջ։ Երբ նա մտնում էր խանութ, բոլորը մի պահ կանգ էին առնում, սկսում հոտոտել օդը և ասել. – Վարդերի բույր է: Կարծես, վարդերի այգում լինենք:
Երևի թե, աշխատողների կյանքը կերել է իր վրիպումներով։ Շարահյուսական խնդիրներից խուսափել (խնդիրները հաստ ու մուգ տառերով) չէր էլ ստացվում. մտքից միտք էր թռավ ու...նա ինքն իր կարիքն ուներ, իր հետ մի կարգ…
սկզբում բանաստեղծություն էի որոշել գրել ու վերնագրել էի՝ «փախստականի օրագիր», հետո զգացի, որ միանգամից կեղծում եմ փախստականին, որը, վեց մետր հեռավորության վրա նստած, գետնին վաճառում է գունավոր, արևայի…
