Արամը չէր հեռանում պատուհանից: Անհանգիստ հայացքը հառել էր ճանապարհին և ուշադիր նայում էր: Ճանապարհը ծածկվել էր թանձր մառախուղով. գրեթե ոչինչ չէրերևում, բայց Արամը շարունակում էր նայել:
Պողոս Սահակյանը հիվանդացել է։ Ինքն է մեղավոր՝ յոթանասունհինգ տարեկանում իրեն քսանհինգ տարեկանի նման է պահում. այգին փորելիս սառը ջուրը խմել է քրտնած, ասել են կհիվանդանաս՝ խնդացել է. «49 թվականին, Սիբի…
Սովորական ամառային օր էր` ո՛չ արևն էր ավելի մեծ թվում, ո՛չ ինչ-որ բան տեղի ունենալու կանխազգացումով էինք զարթնել: Սովորական օր էր. մեծերը, շոգից բողոքելով, անցել էին պահածոներ սարքելու գործին` յուրաքա…
Մարդը նստել էր դագաղի մեջ՝ տխուր, բայց համակերպված: Նրա կյանքում տխրությունն ու համակերպվածությունը գրեթե միշտ քայլել էին ձեռք ձեռքի: Դեռ փոքրիկ տղա էր, երբ համակերպվածությունը տխրության ձեռքից բռնած…
