Այդ օրերին փոքրիկ տղաներն իրենց բռունցքները չափում էին պապաների բռունցքների հետ, դնում սև ու կոշտ ափերի մեջ, ու պստիկ տղերքի պստիկ բռունցքները լորի ձվի չափ փոքրանում-ճերմակում էին:
Մայրս չգիտեր, որ կոտրվել են երկու ոտքերս: Չէին ասել, որ ամեն ոտքիցս տասնութ կիլոգրամ կշռաքար կախված ամենաքիչը կես տարի անշարժ պառկելու եմ հիվանդանոցի մահճակալին գամված: Չէին ասել, որովհետև իրենք էլ չգ…
