Ռեբեկա Բեսեռան ծնվել է Հոնդուրասի մայրաքաղաք Տեգուսիգալպայում 1970թ․: Բանասեր է, նաև սովորել է դրամատիկական արվեստի ազգային դպրոցում։ 1992թ․ «Քար և լուսին» գրքի համար արժանացել է Կենտրոնական Ամերիկայի…
Ոչ մի բառ այլևս,- Կարծում եմ՝ դու չես հասկանա, Ես միշտ մերժել եմ ինքըս դա Ողջ կյանքում… Ոչ մի բառ այլևս,- Իմ արարքի մեջ մեղք չկա, Հանդիմանում ես երբ այդքան՝ Չեմ ամաչում,- Կես ճիշտ ես դու…
Ես դեռ վերջակետին չեմ հասել, բայց մարմինս անտանելի ցավում է, ցավում է ինչպես երբեք. ու միայն ու միայն այսօր հիմա Հիմա։ Սաստիկ չարացած մարմինս այսօր հիմա այս վայրկյանին գոռում է ու մեղադրում ինձ, մեղադ…
Երբ կայծակ գա, Ցավն էլ իր հետ ինձ մոտ կգա։ Քանզի ազատ է նա, Իսկ ես կորած, հետքս անգամ չկա։ -Հրա՜շք,- գոռում եմ անվերջ։ Այն պարում է լույսի մեջ։ Ցուրտ էր։ Ստվերները գիշերային Ինձ մենակ թողեցին։
