Լի Հաո, բանաստեղծ, ծնվել է 1984 թվականի հունսին՝ Հենան նահանգի Սի գյուղաքաղաքում։ Արժանացել է Յուլոնգ պոեզիայի մրցանակին (2008), Պեկինի Համալսարանի Անանուն պոեզիայի մրցանակին (2007)։
*** Ես քամիների թևերի վրա Շարել եմ բոլոր սվսվոցներդ… Մի օր, երբ ուզեմ քեզ նորից կարդալ` Ես կվարարեմ քո արևային անձրևների հետ… *** Ես չգիտեմ` հիշողությունս որտեղ թողեցի… Բայց կապույտի մեջ մի ճերմակ սպի…
* * * Ես մարդուն որոնեցի կյանքի մեջ, Բայց չգտա, Ես մարդուն որոնեցի մարդկանց մեջ, Բայց չգտա, Ես մարդուն որոնեցի մարդու մեջ, Չգտա, բայց նմանեցրի... Ես մարդուն որոնեցի իմ մեջ. Գտա և սարսափեցի:
*** Թռչուն դառնամ, Հասնեմ ամենավերին կապույտները, Թևերս մի հրեշտակի թողած՝ Ընկնեմ… *** Ես սովորել եմ ապրել Առանց թևերի, Ճիշտն ասած՝ չգիտեմ էլ Նրանց տեղը– Երևի իմ տան հնոտիների մեջ են:
