Պոեզիա
Արամ Մամիկոնյան
ու ականջներիս խեցիներում սուլող ձայները, ցույց տամ ընկերներիս, որ տերևների պես հատ-հատ թափվում են ճյուղերիցս, ասեմ, որ թափ տան քարը փեշերից ու Ագռավաքարից դուրս գան, որովհետև սուտը արդեն մեծացել է պոպ…
7 Դեկտեմբեր 2012 • 6 րոպե
