Ինձ մնացել ես լոկ դու՜, Հայաստա՜ն` Տանս չափ ու դեռ Խոսքին համընթաց, Թաց աչքերիս մեջ` մանկան, անհաստատ, Դատապարտվածիդ արցունքներ են թաց. Ինձ ափսոսանքն է պատում անեզեր. Մեզ էլ էր տրվել Լեզուն Կենդանի, Տ…
Մայիսի 17-ին օղակաձև զբոսայգում` Վահան Տերյանի արձանի հարևանությամբ, տեղի ունեցավ բանաստեղծ Հուսիկ Արայի «Աստծո հետ խոսելու ժամանակը» պոեմների և բանաստեղծությունների ժողովածուի շնորհանդեսը:
Երեկոն մայիսյան էր և անձրևոտ, դու մենակ էիր և ծննդատան առաջ ետուառաջ քայլելով մտածում էիր, որ արու զավակները չպետք է ծնվեն անձրևոտ մի օր, թե չէ շատ կսիրեն արեգակին, թե չէ... կվառվեն:
զգում եմ այս մահածին գիշերվա ամենամութ պահերին արևի հազարավոր աղբյուրներ են բխում սրտումս անկասկած զգում եմ վհատության այս աղուտի ամեն մի անկյունում հազարավոր զվարթ անտառներ են ծլում հողից հանկարծ
