Նորից շարունակում եմ մեռնել: Երակներս տեղի են տալիս` Բացվելով Քնած երեխայի փոքրիկ բռունցքի պես: Հին շիրիմների հուշը, Նեխող մարմինն ու որդերը Ինձ չեն համոզում Այս բարդ խնդրի դեմ: Տարիները,
Զգայական տիեզերքում հնչող երաժշտությունն արդյունք է այն երաժշտության, որ գոյություն ունի այդ տիեզերքից առաջ: Երաժշտոություն դու շնչառությունն ես արձանների: Գուցեև, լռությունը պատկերի:
Սմոլենսկ 20 ուրբաթ 6-ին գրում է նա կտրուկ հակիրճ ու հավաքվում են պոետներ քանի՜ և հորդում է գինին լռում են արկերը չնչին երբ սկսվում է զրույցը փրկիչ ծիծաղը դառնում է արցունք և արցունքը դառնում քրքիջ պատ…
չգիտեմ, թե ինչ են տրորում քո ոտքերը, ոնց են շարժվում մարմնիդ մյուս մասերը ռիթմիկ ու տակտով, թե կորագիծ անհավասարաչափ։ մտքերդ, չգիտեմ, թե ում են որոնում, որ նոր տողեր գրվեն իրար լրացնող, բացող, մեկ֊մեկ…
