«Ամառը որոշել է այս տարի լինել տարօրինակ»,- մտածում էր Իլլան՝ սպիտակ դաշտածաղիկներով զարդարված կանաչ անձրևանոցը ձեռքին քայլելով կարկտախառն անձրևի տակ՝ միալար դանդաղությամբ, կիսափակ աչքերով, ոտքերի տակ…
Զապել Եսայանը 20-րդ դարի հայ գրականության ամենավառ և կարևոր գրողներից մեկն է, մեր ամենամեծ կին գրողը, ով Հայաստանում ամբողջությամբ մոռացության է մատնված և հասարակությանը լայն չափով անծանոթ է։
