Լևան Օդիշելիձեն վրացի իշխան էր, Լևոն Չարենցը՝ հայ: Ե՛վ առաջինն էր գնդապետ, և երկրորդը: Երկուսն էլ երդում էին տվել Նիկոլին և զանց չէին առնում: Երդումը երդում էր, թեկուզև ուրիշ կայսրության մեջ, ուստի քա…
Ես մայրիկի բալիկ էի։ Գրքեր էի կարդում, մաքուր օձիք ունեի, գլուխս այնքան հարմար ու լավ էր կտտոցի համար, որ գրեթե ոչ մեկը իրեն չէր զրկում այդ հաճույքից, բացի գործուղվածից՝ ճամպրուկները ձեռքներին եւ դագա…
Գիշերվա ժամը երկուսն է։ Թբիլիսիի օդակայանում այստեղ֊այնտեղ ուղեւորներ են երեւում․ ոմանք, թռիչքի սպասելով, նստարաններին ննջում են։ Մեկը, որ կիսաքուն է, ոչինչ չասող աչքերով թերթում է օդակայանի կրպակից ձ…
