Պոեզիա
Արդեն քանի դար է միայնակ նստած եմ այս սեղանի առջև։ Ցերեկին հաջորդում է գիշերը, գիշերվան՝ ցերեկը։ Ոչ ոք ոչինչ չի մատուցում։ Սեղանը, թերևս, լիքն է։ Սեղանի շուրջ դատարկ է։ Միայն ես եմ, կամ՝ նա։
22 Սեպտեմբեր 2025 • 2 րոպե
