լռությունն աններդաշնակ քաոտիկ ճառագայթում վերափոխում է ինձ որպես մարմնեղ գոյ, որտեղ ճնշումը փետուրի քնքշություն ունի, ես տարածվում եմ մթան անեզրության մեջ, որպես անծայրածիր ծիր գոյության ու անգոյությա…
* ես անցա բոլոր մութ ճանապարհների միջով, որ գաս ու փրկես ինձ ինձնից, սեր իմ, ես բոլոր լքված կղզիներում կղզիացա ու միայնակ ապրել չսովորեցի, որ չկորցնեմ քեզ հետ լինելու երազանքս, սեր, ես կախարդներ, հրեշ…
