Ինչ-որ մեկը քայլելով գծեց «նոր հայրենիքի» սահմանները Գյումրիից Երևան և հիմա կրճատվում է հայրենիքը դեպի նոր սահմաններ, որի երկայնքով վխտում են վերելակային շշուկները, շները կրծում են անճանաչելի դիակի ճա…
Արցախում բոլոր կածանները հասնում են անպայման լեռնագագաթի, որտեղ կա եկեղեցի, որտեղ ճգնում է ժամանակի ուրվականը: Արցախում բոլոր քարերը գերեզմանաքարեր են կամ հուշաքարեր. մարդը կար, մարդը չկա, իսկ բովանդա…
Այս ցուրտ գիշերվա կեսին, երբ համեմատում եմ ինձ նախամարդու հետ, փայտյա վառարանն իմ Աստվածն է: Քարանձավից սկսած կյանքը խտացել է կրակի մեջ, կրակի շուրջ և դարձել արտացոլանք: Հիշողություններիս կածանով հենց…
