Պոեզիա
Երբ որ պաշտամունքս դառնում է "Երգ", Մրմնջում է նվագն օրորոցին թեքված մի աղոթքի նման Եվ "Ի խորոց սրտի" բարձրանում է դեպի ՆԵՐՈՒ՜ՄՆ անանձնական։ Երբ որ պաշտամունքս դառնում է "ԼՈՒՅՍ", Չքանում է անդարձ դառն…
17 Մարտ 2012
