Երբ Գագոյին ավելի հաճախ Գագուլիկ էին ասում ու դեռ մի քանի տարի էր անցել, ինչ տակը չիշիկ անելու համար Գագոյի մաման՝ Մառլենը, իրան չէր սխկում, Գագոն, կամ այդ ժամանակ Գագուլիկը, հաճախ էր լսում, որ մոր խփ…
Տեքստը գրվել է Ծաղկաձորում կայացած երիտասարդական հավաքի ժամանակ՝ որպես միասնական, համահավաք բնագիր ստեղծելու փարձառություն: Տեքստի համահեղինակներ՝ Հասմիկ Սիմոնյան, Արթուր Մեսրոպյան, Անահիտ Ղազախեցյան,…
Պատկերացրու նայում ես աղջկա դեմքին ու հենց էն գլխից գիտես, որ նա երջանիկ չի լինելու: Անիծո՞ւմ ես, կռո՞ւմ ես բախտին, վա՞տն ես ուզում, տեսնո՞ւմ ես մի բան, տեսնում ես մի բան, բայց տեսնում ե՞ս որ:
Օրհնյալ լինես Ադամ, երջանիկը ստեղծածներիս մեջ, քանզի ունես Հայր, որ ես եմ, և ուստի, երբ սիրտդ նեղ լինի, կարող ես ձեռքդ պարզել ներսդ՝ դեպի ինձ ,ու ես կբռնեմ այն։ Միակը, այն անկրկնելին, ով մեզ կյանքում…
նորից դեկտեմբեր է սրթսրթում դրսում դատարկ սառույց կգա շուտով ու ստվեր տերև, արև, կիսատ թողած զրույց էլ չեն ձգում, քաշում վերջացնում, կանչում շենքի տակի նկուղ նորից ցուրտ է ամենտեղ է ցուրտ ու այսպես է…
ջրերը կապույտ ջրերը կապույտ ջրերը կապույտ ու քամի լիներ ջրերը կապույտ ջրերը կապույտ ջրերը կապույտ ձեռքերիս լիներ ջրերը կապույտ ու դու այդպիսին ու քամի լիներ ուսդ լիներ բաց ջրերը կապույտ ջրերը կապույտ…
Բարև ու ցտեսություն կարճ կտրած մազերով, խորը կտրած ժպիտով, կտոր-կտոր ուրախությամբ, ինձ նայող աղջիկ. մենք էլ չենք նստի իրար կողք` չենք համարձակվի, ոչինչ չենք փոխի, մենք չենք էլ փորձի:
