Թիւնէլ չէք կրնար նստիլ Հէք անձրեւի կաթիլներ Պատերազմի հարուստի տուն չէք կրնար մտնել Փարթամ տան տանիքը չի վազեր որ Ես իմ թաղիս քերթողն եմ Լեզուս աղքատ է թաղեցիներուս նման Տաղերուս միակ հարստութիւնը կը…
Խոյ թագաւոր ոչխարներու – մսավճառին հո՞գն է – միտքէն հաշիւ կ՚ընէ – քեզմէ քանի՞ քիլօ միս կ՚ելլէ Զուր տեղ պիտի պայքարիս Շամփուր մը վերջին Պիտի կաշիիդ խրի անվրէպ Պիտի դուրս հանեն քեզ քաշկռտելէն – ու մոռաց…
Մայմուն որ կ´ըսեմ կապիկ չը կարծէք Տան սև փիսիկին անունն է Փիսիկ որ կ´ըսեմ աղուոր չը կարծէք Աշխարհին ամենէն տգեղ կատուն է Սեւ է որ կ´ըսեմ սեբ-սև չը կարծէք Սեւութեանը մէջ աչքերը դեղին են Դեղին որ կ´ըսեմ…
Յակոբ Մնձուրին իր երկու դուստրերուն հետ Գնալը կղզի կ՚ապրէր ամառ-ձմեռ, փռապան էր։ Զահրատն ալ իր տիկնոջ հետ ամարանոց կ՚երթար հոն. ան ալ երբոր Կիկոյին մասին չէր մտածեր՝ այլաբանօրէն ծորակ կը ծախէր։
Ամէն ինչ ծայրէն վերսկսելու, Ի վերջոյ նորէն այդպէս ըլլալու- Տօնն է այս գիշեր…… Լոյսեր վառեցէք – եթէ չի բաւեր Ձեզ տաքցնելու ձեր լոյսը ներքին- Տօն է այս գիշեր… Պահ մը ամէն ինչ վերջացնելու Ամէն ինչ ծայրէն…
Այսօր տօն է սուրբ ծնընդեան, աւետիս. Տեառն մերոյ եւ յայտնութեան, աւետիս: Այսօր արեւն արդարութեան, աւետիս. Երեւցաւ՝ 'ի մէջ մարդկան, աւետիս: Այսօր սուրբ կոյսն անապական, աւետիս. Ծնաւ եբեր զանմահ արքայն, ա…
Ամէն շոգենաւ գալուն Կիկօ կ՚ ուրախանայ Կամուրջին վրայ է Կիկօ Քիթը վեր վեր կը քաշէ Քաղաքին այդ կողմերը օտար էին Կիկոյին Բարձր բարձր շէնքերը օտար Մարդիկը – գեղեցիկ կիները օտար Գոգնոց հագած աղջիկ մը եկաւ…
