Գրախոսական
Էդուարդ Հարենց
Օրը թաց է, ինչպես մի դուռ, որով ինձնից քեզ եմ մտնում` մեջքով դարձած աղմուկի դեմ,- եկեղեցուց դուրս գալու պես… Հույսի սկիհներն, ինձնով հարբած, սայթաքում են ծաղկիս ետև, և շյուղ առ շյուղ խոնարհվում է մեջք…
26 Դեկտեմբեր 2014 • 5 րոպե
