Քաղաքն այս, գտնվում է Աղստևի երկու ափերին։ Շրջապատված է լեռնային անտառներով, որոնցից շատերը դեռ պահպանել են իրենց նախապատմական հմայքը։ Քաղաքն այս, որի փողոցները սովորաբար կիսադատարկ են, տարվա այս օրեր…
Պառկած եմ դաշտում, խոտին, նայում եմ աստղերին։ Մտածում եմ այն մասին, ինչ ասել է Մայնլենդերը. Աստված մեռած է, և աշխարհը Աստծո փտող դիակն է։ Քնած են գյուղացիները, քնած են բոլորը։ Երկու սար այն կողմ միայն…
- Էսօր տեսա նրան: Կարծում էի էլ երբեք չեմ տեսնի, անցել են երկար ամիսներ, գուցե տարիներ, բայց էսօր, էս անիծված օրը շուկայից ականջակալներ գնելիս կրկին տեսա նրան: Կարծում էի, թե նա մեռել է, գետնի տակն է…
Մեր հարևան Ալեքսը անհանգիստ երեխա էր դեռ փոքր ժամանակից: Նա տարբերվում էր թաղի մյուս երեխաներից ոչ միայն իր երկար խոպոպներով, այլ նաև հայացքի խորությամբ ու բոցավառվող աչքերով: Հասկացաք, չէ՞.
