Լիլիթ Անդրիասյան

Մեռնում է մայրս. արդեն երեք տարի, ամեն երեկո, իրիկնահացին։ Զեյթունի մեր տունը նեղություն է անում։ Հինգհարկանի շենքի չորրորդ հարկում աստիճանների գլխին մեջքի վրա ճռռալով…

Սիբրում վարձակալած բնակարանը, որի համար ամեն ամիս ճարպակալած ու խռպոտ Նադենկային աշխատածիս կեսն եմ տալիս ու մի քոռ կոպեկ չի մնում սնունդի համար, կատարյալ…

Դա պատահեց ինձ հետ մի գարուն: Այդ տարին հողն ավելի շուտ շունչ առավ ու մինչ սարի փեշին խոնավ հողի արգանդից գլխիկը դուրս ցցեց առաջին…

Նրանք, որ ստեղծած են միմյանց կողերից, շուտով դադարեցին հասկանալ իրար ու կանգնեցին մեջքով: Հետո նրանց արանքով հոսեցին հազար գետեր ու ստեղծեցին անանցանելի մի խորություն,…