— Ո՞վ է դուռս բախում։ — Ես եմ։ — Ո՞վ է «ես»-դ այդ։ — Խեղճ Վիյոնի սիրտն եմ. տրտմությունից խելքի գալով Առանց հաց ու ջրի հազիվ շնչում եմ արդ Պառաված շան նման վնգստալով։ Էս ի՜նչ կյանք է, մղկտում եմ՝ գլխիս…
Այստեղ, այս վայրում դեղին է քամին, որ մեր բիբերին ավազ է կախել, խշշացող ավազ` որպես արտասուք: Անապատի մեջ մահն է բնակվում: Այստեղ, այս վայրում կանաչ է քամին, որ խցանել է ակունքները մեր քարաքոսերով ու…
