*** Առավոտյան Տանից դուրս եկա Ողջ և առողջ: *** Քանդված փեշի պես Կկախվեմ Կյանքի սրունքներից, Որ Քո հեռացող Ոտնահետքերին հպվեմ:– *** Շեմիս կանգնած Բացակայությունդ Ոչ ներս է գալիս, Ոչ հեռանում է:
Դու իմ մասին Միայն այսքանը գիտես, Որ ես հիմա Ծովերի տակ եմ, Ուր Իմ ամենակապույտ լռությունն է... Ես չգիտեմ՝ Երբևիցե կկարողանա՞մ Հանճարեղ պարզության Բառեր քեզ ասել, Բայց իմ լռությունը ավելին է – Չէ որ ծ…
*** Ես երկինքներում Կապույտ եմ փնտրում, Որին Թռչնաթև դիպած չլինի – Շապի՜կդ պիտի լեղակաջրեմ: Փետրաթափվելով Մի թռչուն ընկավ. Մի՞թե Սիրտս էր... *** Ինձ թռչուններ տվեք, Երկինքը՝ իմ կողմից:
Հայրենի՛ք Մուրացկանի Ձեռքի նման Սիրտս բացեմ՝ Մի գրոշի Սեր դիր այնտեղ: Ամեն գիշեր Իմ ետևից Գորշ գայլի պես Մի բարձրահարկ Շենք է վազում.– Նրա փայլող Միա՛կ աչքը Պատուհանն է Իմ սենյակի…
Տիրամոր պես ծնկի իջա բառիս առջև. Խաչել էին միամորիս ոսկեգանգուր, Ու գամերի արձագանքն էր շամփրոտում դեռ Լռությունը հեռուների ու ճիչս խուլ: Բայց փայում էր տեսիլքի պես ճերմակաթույր Մի թղթեղեն ու քնքշենի…
Խռովված իմ կյանքի ետևից եմ գնում… Կամ ես շան չափ չկամ, կամ կյանքս` ոսկորի, Ու ինձ վարժեցնողը` խճաքարեր բռում Աստվածների խիղճն է գամում հորիզոնին: Թե լինեի շան չափ ու կյանքս` ոսկորի, Կաղ էլ, կաղկանձով…
