Պոեզիա
Դոստոևսկին շշնջաց ականջիս, - Ժամանակը ներում էր, ժամանակն ամեն ինչ ներում էր։ Այդ գիշերվա մենության մեջ եկավ այցի ժամանակը` նվեր։ Նայում էի հյուրի նման` ոնց եմ մեռնում ամեն րոպեն այդ գիշերվա։
6 Հուլիս 2023 • 1 րոպե
