Պոեզիա
Պա՛տ, սիրելի՛ պատ, անդորրս կհպեմ քեզ, որ լսեմ` շ՜,շ՜,շ՜` ամենաշշուկ հնչյունն աշխարհիս, ամենաօրոր հնչյունը, որ կրծքիս առատը լցվի երակները որթատունկերիս, որ բերք ունենամ… Ձա՛յն, սիրելի՛ ձայն, ես ժպտում…
18 Հունվար 2014 • 5 րոպե
