Վեհանոյշ Թեքեան

Աւազանի անունը միայն ինք գիտէր բոլորին համար Զահրատ էր Իր հնարամիտին ուրկէ եկած ըլլալն ալ միայն ինք գիտէր, անունը Կիկօ էր Առտու կանուխ քանի…

Առաջին սէ՜րս Այնքան խնամեցի լուսնահար տարիներուս Իր Մահը յետաձգուեցաւ Մինչեւ հիմա կ՚ապրի Սնարս հսկող պատուհանէն Լուսնի լոյսին տակ Պետրոս Դուրեանին Պետրո՜ս Դուրեանին Պետրոս Դուրեանի՜ն…

ՓՈՒՌ առանց Փ-ի Ամէն կէսօր հացը տաք-տաք կը գնէին Արաբական Հաց կ՚ըսուէր, Ամէն գիշեր ընտանեկան աղօթքին «Տուր աշխարհիս խաղաղութիւն» աւելցաւ. Ինչ ալ ըլլայ աղնուհացը…

Սեմը՝ սուտի Դուռը՝ անդունդի Եւ կղպանքը թնդանօթի Վերածեցին։ Պիլիոնամեայ, խառնափնթոր աշխարհի մէջ Ուր երկու օր ունինք արդէն Մէկը գնաց, մնաց մէկը – Բառը գնաց,…

Պատրաստութեան եղանակը Ծառը պոկել, տուն բերել, վրան զարդարել, նախ անկիւն մը ընտրել որ պատուհանէն կ՚երեւայ, լոյսերը ոլորել ճիւղերուն մէջէն, տարիներու ընթացքին հաւաքուած զարդերը կախել…

Ակռաներս թափթփեցան, ես մնացի Առողջութիւնս գանգատեցաւ, ես տոկացի Երիտասարդութիւնս պարեց անցաւ, չափսոսացի Մանկութիւնս չանհետացաւ՝ պահպանեցի Հաւատքս զօրացաւ, զայն միշտ զօրքեցի Ձայնը յոգնեցաւ գնաց, Գիրը…

Այս գիշեր սորվեցուր ինծի Ինչպէ՞ս կարելի է լսել առանց յուզուելու Կարդալ առանց մոռնալու Ինչպէ՞ս կարելի է չկարօտնալ կարօտը Ինչպէ՞ս քալեցնել օրը առանց սայթաքելու Վատ…

Երբ տօնը գնաց աւետիսը մնաց Պարտէզը գնաց, կենաց ծառը մնաց Երբ սիրտը գնաց՝ հոգին հոն մնաց Երբ զաւակը գնաց, մօրը կեանքն ալ գնաց Ժամացոյցը…