սերը, որ նախկինում տարածվում էր մարմնիդ մեջ, չկա, եւ դու նույնիսկ չգիտես՝ կլինի՞ նորից եւ դու ապրում ես տարածվող դատարկությունը, որ արձագանքն է քո չունեցածի՝ սիրո, համերի, երազանքների, խարսխի, որ քեզ…
Ականջներիս մեջ, երբ լսվում է անդարձության ձայնը, ես թողնում եմ այս լղար իրականությունը, փաթաթվում քամիներին ու հանգրվանում քո գրկում՝ որպես փողոցի կատու, որն ուր որ է կճանկռի։ Ես թույլ եմ տալիս ինձ լի…
Ես մրսում եմ... շատ՝ համարյա մեռնելու պես, այնպես եմ մրսում, որ ինձ թվում է՝ էլ ոչինչ չեմ գտնի, էլ ոչինչ չեմ գտնի։ ճայերի վայրէջքը ջրի վրա, մեղուների պարսը, մեղրը, անծանոթ մարդու հոգատարությունը, մրջն…
