Վանո Սիրադեղյան

Ուսուցչի օրվա առթիվ, Ածխահատի օրվա ու էլի մի քանի օրերի ոտանավորներ էր գրում պատանեկան թերթի համար: Այդ գործը իրենն էր: Չէին պատվիրում, բայց նման…

Թերեզը աշխույժ նամակներ է գրում: Ամեն նամակի մեջ մի հետաքրքիր լուրէ լինում քաղաքի կյանքից: Քաղաքն էլ չլինի, շենքը, որ իրենց գյուղի չափ մի գյուղ…

Երբ Մանուշը ծննդատնից բարուրը գրկած տուն եկավ և հայտարարեց, թե անունը Արշակ է դրել, Կարապետի սիրտը կասկած ընկավ։ Ինչու՞ Արշակ, և ոչ թե՝ Մարտիրոս,…

Տարվա այդ եղանակին, երբ վաղուց տապալված էր տան պատերի տակ ու գոմի կտուրին աճող մարդահասակ եղինջը, չորացել կամ անասունի կեր էր դարձել պատշգամբին խճճվող…

Խոզը մորթեցին առանց միջնեկի։ Նա շաբաթ իրիկունը չեկավ, գիշերը չեկավ, չեկավ առավոտը — ստիպված խոզը մորթեցին։ Քանի դեռ ջուրը տաքանում էր, քանի դեռ խոզը…

Դեկտեմբերի վերջին տասնօրյակին Սաթենիկ տատը աչքաթող է անում հավերին, շանը, ոչխարներին, անգամ կովին և զբաղվում է Մաշո խոզով։ Սաթենիկ տատը նույն անունն է տալիս…

Երբ Սուրոյի երազելու հերթն էր գալիս, կարճ էր կապում։ — Մի ճամփով մթնով գնալիս լինեմ, ոտս մի բանի առնի՝ տեսնեմ մի չամադան, մեջը լիքը…