Կոստան Զարյան

Արձակագիր

Հրապարակումները Գրանիշում 6

  • Պատմվածք

    Բակոնց գյուղի քահանան

    Կոստան Զարյան

    Բակոնց գյուղը պառկած է լեռան տակ` ճանապարհի կեսին, հոգնատանջ ուխտավորի նման ոտքերը երկարած, գլուխը ժայռի դեմ թեքած և մեծ կաղամախների պատճառով բազուկները օդի մեջ շարժուն: Մոտակա սրածայր լեռը ոտքը ծանրո…

    8 Փետրվար 2026 • 27 րոպե

  • Պոեզիա

    Մարդը նոր

    Կոստան Զարյան

    Դիակառքիդ մօտից, գարունն էլ ահա, ծամերը թափած, Սահում է կամաց, մատերը դնում երկնակամարի Սրինգների բիւրեղ ձայների վրայ, Որպէսզի դեղնած շրթերիդ ծայրի վշտահար գիծը, Աշխարհը խաւար մեռած աչքերիդ, Օտար քաղա…

    2 Փետրվար 2025 • 4 րոպե

  • Էսսե

    Ուղղագրութեան խնդրի առթիւ

    Կոստան Զարյան

    Ահա հինգ տարիից ի վեր է, որ արտասահմանեան հայ թերթերի էջերում, գիտուն եւ անգիտուն հայրենակիցներ աղաղակում են երևանեան անապատի դէմ։ Ուղղագրութեան հարցը դարձել է ցաւոտ մի հարց, մի տեսակ մղձաւանջ, որ մեր…

    11 Դեկտեմբեր 2024 • 12 րոպե

  • Ֆիլմ

    ՀԱՅ ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ՄԵՆԱԿԸ

    Կոստան Զարյան

    ԶԱՐՅԱՆ (Եղիազարյան) Կոստան Քրիստափորի (2.2.1885, Շամախի – 11.12.1969, Երևան), գրող: Ծնվել է ռուսական բանակի գեներալի ընտանիքում: Ա.Կ. Զարյանի հայրը: Զարյանը, Ալեքսանդր Շիրվանզադեն և Հովհաննես Աբելյանը…

    3 Փետրվար 2015 • 1 րոպե

  • Պոեզիա

    Բառերի ոսկին

    Կոստան Զարյան

    Ծարա՛ւ եմ։ Ծովափի սուր քարերի վրայ ոտաբոբիկ ման եմ եկել մի պուտ լազուր որոնելով - ի զո՛ւր։ Ամպերը պատռած ուղտանման լեռների հետ խօսում են ցած, ու չգիտեմ՝ ե՞ս եմ, ե՞ս չեմ... Հայ պատմութեան կարաւանը կանգ…

    2 Փետրվար 2013 • 7 րոպե

  • Էսսե

    Նավատոմար

    Կոստան Զարյան

    Մենք ապրում ենք իրարամերժ բեւեռների վրա սլացող մի աշխարհում: Մարդկային անհատի հոգեկան կայությունը ենթարկված է կույր եւ երկրաշարժման բնույթ կրող, հսկայական նյութական ուժերի գրոհին: Արդի մարդը, բազմաթիվ…

    16 Ապրիլ 2010 • 4 րոպե