Դասախոսս մի հոդված ուղարկեց ինձ, որը կիսով չափ կարդալուց հետո արդեն իսկ ստեղծագործելու ցանկություն ունեցա։ Սա թերևս շատ ձանձրալի նախադասություն է սկսելու համար ստեղծագործ աշխատանքը, որն արդեն քանի տար…
Եթե այսօր մարդուն տային հնարավորություն ընտրելու իր մահվան օրը, խելացի մարդը կընտրեր երեկվա օրը: Իսկ ի՞նչ կլիներ, եթե մարդու առջև հարց դնեին՝ կկառուցե՞ս, թե կքանդե՞ս։ Հավանաբար մարդը կընտրեր կառուցելը…
(չենք տեսնում՝ չի նշանակում, թե չկան)։ Իսկ դու քայլիր հոկտեմբերյան մութ գիշերով․ փողոցներում տեսլանում են փոշի-աստղերի հյուլներն ու դու, իսկ քեզ կթվա, թե հատիկ է՝ փոշի․ արձակի՛ր մի քանի կոճակ, կանգ առ…
*** Պարանի լվացքը չորահացի նման փշրվում է, Փողոցներն արդուկ արվածի բույր ունեն, Կծիկ լուսնի ծայրը բռնած, երեկոն է կատվախաղ տալիս. ամեն բան այնքան ծորուն է, երբ կարոտում ես... *** Հեշտ էր քեզ մոռանալը.
