Գրիգ | Մանկությունից եկող բազմաձայն մշտական ուղեկիցս
Աննա Դավթյանին Արտուշ պապի այգին գյուղի ամենահայտնի խնձորանոցն էր, հպարտանում էր իր ծառերով, լսում եմ, ամեն ծառ ուներ իր տխուր պատմությունը. մեկը տնկվել էր…
Ընթերցել
Աննա Դավթյանին Արտուշ պապի այգին գյուղի ամենահայտնի խնձորանոցն էր, հպարտանում էր իր ծառերով, լսում եմ, ամեն ծառ ուներ իր տխուր պատմությունը. մեկը տնկվել էր…
Ընթերցել
Տարօրինակ է, բայց… Մենք թեյում էինք մի կնոջ տանը, ում հետ ընկերություն եմ անում ու զրուցում առօրյա իրողությունների մասին, առանց կենտրոնանալու դրանց հերոսների կամ…
Ընթերցել
Ցավը մեծացել է, մա՜մ․․․ Դու՞ էլ ես հիշում․․․ Վազում էինք պատառոտված շորերով, ամեն բակ իջնելիս մի տեղը վնասում էինք ու տուն էինք գնում արնա-ցեխախառը…
Ընթերցել
Զոֆիա Բաուդիգան (1987) չեխիաբնակ լեհ բանաստեղծ է, թարգմանիչ եւ սոցիալական աշխատող, Վարշավայի համալսարանի Արևմտյան և հարավային սլավոնագիտության բաժնի շրջանավարտ։ Ստեղծագործում է լեհերեն և չեխերեն,…
Ընթերցել
Ավար Ինչպես մեկը, որ քայլում է ափով և հիանում ծովի լիությամբ՝ լցված լույսով և առատ տարածությամբ, ես հանդիսատեսն էի քո գեղեցկության երկարատև մի օրվա…
Ընթերցել
Քո կծուլեզու ներկայությունը նրանց հանգիստը թունավորում է, որովհետև ամեն մեկը հացի հարց ունի, որ լուծում է կակազելով, գիրկապ անելով, նաև համրությամբ` ամեն օր…
Ընթերցել
Կրի՛ր Սպիտակ մարդու բեռը հպարտ Ու քո հպատակների համար Ուղարկի՛ր որդիներիդ հարազատ Մինչև ծայրը աշխարհի, Դժվար աշխատանք, ըննդեմ խավարի Ու անհանգիստ վայրենիների, Որ նման…
Ընթերցել
Զանգեց մի օր Վալոդը Ու իջավ մեր յան, Քցինք ռեվանշ բլոտը Թեժ նոյեմբերյան։ Ո՞վ կգրի, ասեց՝ «Я!» Նստավ հետս պառ, «Հաղթելու՞ ենք», ասեց՝ «ДА!»…
Ընթերցել
Վերջին տեսարանը Տղամարդը մտրակը պտտեցրեց օդում և ասաց. — Նայե’ք նրանց. խաղաղ են ինչպես գառնուկները: Հետո գլուխը առյուծներից մեկի երախը մտցրեց, իսկ այդ առյուծը…
Ընթերցել
Հայկ ջան, ինչպես խոստացել էի, կարդացի Էրիվան noir: ռսի պառավը պատմվածքդ: Կարդալիս ու դրա շուրջ մտածելիս մտքումս կար նախորդ խոսակցությունը, որ Աննան էր սկսել…
Ընթերցել