Առաջին ձյունը եկավ, քայլում էինք դաշտերով՝ իրար հետևից, մարդահասակ հեռավորության վրա, հետո ուղղահայաց գծով խրվեցինք ձյան մեջ, պառկել ու նայում էինք վերև, պառկել ու հիշում էինք ու մոռանում, որովհետև եր…
Երբ կյանքն ավարտվում է, այն կյանքը, որի համար ապրում էիր, ո՞ւր ես գնում: Էնն Սեքսթըն Սա հատող լռության պատասխանն է, որը մենք չենք կարողանում թարգմանել, որ փորձում է ապակու կտորների պես գետնից հավաքել…
Ներկայացման տոմս էի գնել: Արմատավորված շարադասության շրջունի վերափոխմանը դեռ չէի հավատում: Մի ամիս էր ինձ բաժանում կյանքիս երևի ամենախաղաղ ցնցումից… Մարկեսի «Երկնագույն շան աչքերն» էր, ու ես դեռ չէի գ…
Մեկ տարի քեզ հետ, մեկ տարի անձրևում էր, պատիճից դուրս եկած ծիլ էի, քամին ձեռք էր տալիս, դողում էի, ինչպես այն ժամանակ, երբ պարելիս գոտկատեղին է սեղմված ձեռքը սիրեցյալի: Մեկ տարի քեզ հետ, մեկ տարի թափա…
Այս տարի ծննդյանս թիվը սիրելի է. ասեղնագործ գործվածք է հիշեցնում, որը կամ ուսերիդ պետք է գցես, կամ էլ որպես երեսքող իջեցնես դեմքն ի վար: Այս տարի ծննդյանս թիվը եկող թռչունների ձայնով է խոսում, դողում…
Բակը կիսով չափ բակ է, կիսով չափ՝ լիճ կապույտ, կապույտ՝ դիակի պես: Ու լիճը կպատմի բաներ, որոնք դու տենչում ես լսել․ գնա այստեղից: Ժամը երեքն է: Չոր տերևները խշշում են մարակաների պես:
