Ռեդյարդ Քիփլինգի

Մանկություն և կրթություն (1865–1936) Ծնունդը Հնդկաստանում. Քիփլինգը ծնվել է Բոմբեյում (այժմ՝ Մումբայ, Հնդկաստան): Նրա հայրը արվեստի դպրոցի տնօրեն էր: Մանկության առաջին տարիները Հնդկաստանում հեքիաթային էին. նա սիրում էր տեղի մշակույթն ու լեզուն: Ծանր տարիներ Անգլիայում. 6 տարեկանում նրան քրոջ հետ ուղարկեցին Անգլիա՝ կրթություն ստանալու: Նրանք ապրում էին մի պանսիոնում, որտեղ տիրուհին շատ դաժան էր վերաբերվում տղային: Այս շրջանը Քիփլինգի կյանքում թողեց խորը հոգեբանական հետք: Ռազմական ուսումնարան. Ավելի ուշ նա սովորեց դեվոնյան ռազմական ուսումնարանում: Այստեղ նա սկսեց գրել և հասկացավ, որ իր կոչումը գրականությունն է, ոչ թե բանակը: Վերադարձ Հնդկաստան և լրագրություն (1882–1889) 17 տարեկանում նա վերադարձավ Հնդկաստան և աշխատանքի անցավ որպես լրագրող տեղական թերթերում: Նա ճամփորդում էր երկրով մեկ, գրում ակնարկներ, բանաստեղծություններ և պատմվածքներ: Հենց այս տարիներին նա հրատարակեց իր առաջին պատմվածքների ժողովածուները, որոնք նրան մեծ ճանաչում բերեցին Հնդկաստանում, իսկ հետո նաև Լոնդոնում: Համաշխարհային փառք և Ամերիկա (1889–1899) 1889-ին նա վերադարձավ Անգլիա՝ արդեն որպես հայտնի գրող: Ամուսնացավ ամերիկուհի Քերոլայն Բալեստիերի հետ, և նրանք մի քանի տարի ապրեցին ԱՄՆ-ում (Վերմոնտ նահանգում): Հենց Ամերիկայում ապրելու տարիներին Քիփլինգը գրեց իր ամենահայտնի գործը՝ «Ջունգլիների գիրքը» (1894), որտեղ պատմվում է գայլերի կողմից մեծացված տղայի՝ Մաուգլիի մասին: 4. Նոբելյան մրցանակ և կյանքի մայրամուտ (1900–1936) 1900-ականներին նա հաստատվեց Անգլիայում (Սասեքսում): 1907 թվականին Քիփլինգին շնորհվեց Գրականության Նոբելյան մրցանակ: Նա դարձավ առաջին անգլիացին, ով ստացավ այս մրցանակը, և մինչ օրս մնում է ամենաերիտասարդ դափնեկիրը (այն ստանալիս 41 տարեկան էր): Անձնական ողբերգություն. Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ռազմաճակատում զոհվեց նրա միակ որդին՝ Ջոնը: Այս դեպքից հետո գրողի ստեղծագործությունները դարձան ավելի մռայլ և լրջմիտ: Քիփլինգը մահացավ 1936 թվականին և թաղված է Լոնդոնի Վեստմինստերյան աբբայության «Պոետների անկյունում»: Հետաքրքիր փաստեր «Եթե» (If...) բանաստեղծությունը. Իր հանճարեղ այս բանաստեղծությունը նա նվիրել է որդուն: Այն համարվում է մարդկային կամքի և արժանապատվության լավագույն օրհներգերից մեկը: Հրաժարում տիտղոսներից. Նա մի քանի անգամ հրաժարվել է ասպետական տիտղոսներից և Մեծ Բրիտանիայի պոետ-դափնեկրի (պաշտոնական պետական պոետի) կոչումից, քանի որ ցանկանում էր մնալ անկախ: Գաղութատիրական հայացքներ. Քիփլինգին հաճախ քննադատում էին բրիտանական կայսրապաշտությանը կողմ լինելու համար (նրա հայտնի «Սպիտակ մարդու բեռը» բանաստեղծության պատճառով)։