Էսսե

Ես այս երգը երգում եմ կանգնած, որովհետև դու նա ես, ում խաղաղության համար զոհվում են առանց կասկածելու (Հ.Գրիգորյան, «Հայրերի հող»): Դատավարության սև թիկնոցն իր…

Մի ժամանակ, շա՜տ կամ երևի քսան տարի առաջ, երբ առաջին անգամ պատմվածքներիցս մեկը տպագրվեց, տարօրինակ, ձգող սարսափ ապրեցի։ Քսանքանի տարեկան էլ չկայի, թանաքը վրան…

Ընկերոջս Ն.Ա. –ին Այդ օրը Նյու Յորքում այնպիսի եղանակ էր, որ եթե ինչ-որ մեկը բանաստեղծություն գրեր, դա հավասար կլիներ ինքնասպանության: Այդ օրվա պոեզիան այնքան…

Նվիրում եմ Լ․Ա․ – ին «Եվ ես քեզ ասում եմ, որ դու վեմ ես, և այդ վեմի վրա պիտի շինեմ իմ եկեղեցին, ու դժոխքի…

Այլեւս անփախուստ դատավճիռ է հասնել հանգրվանին այն մի, որտեղ բառերը հոսում են ներս, շատ խորը՝ անհաղորդ Կռոնոսին, ընդարմացած՝ արձագնքելու մարդ մնալու ճիգուջանքին։ Հանգրվանում այդ…