Հույս ունեի ճանապարհին Ֆիլյան կարդալ։ Աղմկոտ ու խենթ օրեր էին։ Գրքի ու գրականության գոյության մասին մոռացել եմ առհասարակ։ Ոտքերս ամեն օր ցավում են քաղաքը չափելուց։ Կապույտ ու սպորտային կոշիկներս մաշվո…
դեռևս տեսնում եմ նորից տեսնում տանը բակում քաղաքում սեփական երկրում ու ընդհանուր մոլորակում եթե ինձ տրվեր հարց «որտե՞ղ է իմ հայրենիքը» կասեի՝ ես նման սահման չեմ ուզում չեմ էլ կարող ունենալ ինչպես չուն…
Նիցշեն ինձ չէր հավատա, որովհետև նա հավատում էր միայն պարող աստծուն, իսկ ես պարող չեմ. ես ինքս իմ մեջ փտող աստված են: Դիակի միջից դուրս եկող որդերի խլրտոցը նման է պարի: Նրանք պարում են մահվան խարույկի…
Ինչպէս ամեն ինչ մարդու կեանքում, բանաստեղծութիւնը նոյնպէս սկսւում է մանկութիւնից: Առաջին բանը, որ ես յիշում եմ իմ վաղ մանկութիւնից, լոյսի մի աներեւակայելի պայծառ զգացողութիւն էր, որով ողողուած էր ամբո…
