«Ես այն տպավորությունը ստացա, որ ամեն բան խառնվում է անգույն ջրում, որի մեջ պտտվում է գլուխս». գրում է Կամյուն իր «Օտարը» վեպում, բայց ես չեմ հավատում, ես մի քիչ կասկածում եմ ու Կամյուի հերոսին՝ Մյորս…
Դիմացի մայթը դեպի նոր ճանապարհ տանող ուղիներից մեկն է, ու մենք անցումի առաջ կանգնած հետևում ենք կարմիր մարդուկին. քսան, տասնինը, տասնութ, տասնյոթ, տասնհինգ, տասնվեց… Սովետական միությունից հետո՝ ՀԽՍՀ-ի…
Արվեստն ինքնին՝ ըստ էության, փոխաբերություն է, այ թե ինչի փոխաբերություն, մտքի հունարն էլ է երբեմն համրացել իր անիմացության կամ բազմիմացության առաջ։ Որքան մեծ միտքը, այնքան բացատրությունները տոլստոյակ…
«Ինչ որ մնաց Երևանի գիշերներից ... » երգում էի ես, մեկ էլ հանկարծ` դը-դըխկ ու մի կտոր Երևան էլ գմփաց: Չէ', կներե'ք, գմփցրին: Մի շենք էս կողմ, մի շենք էն կողմ: Մի ժամանակ օրը ցերեկով մզկիթ էին քանդում,…
