*** -Սե՛բ, ախր մեր հիշելու բաները գարեջրեր ու իրար դեմ կայանալու փորձերն են, քեզ ի՞նչ հիշեցնեմ սրանցից դուրս, մի կրուասան էր, մի գարեջրի շիշ։ Էնպես ես երես թեքել, իբրև շատ բան կար հիշելու՝ քիչն եմ ասո…
Օրերս լույս կտեսնի Լուսինե Եղյանի բանաստեղծությունների երկրորդ՝ «Ինքնահոսի» ժողովածուն, որում մեկտեղվել են հեղինակի վորջին չորս տարիների գործերը։ Լուսինեն տաղանդավոր ժամանակակիցներից է։
«Դարակ» հրատարակչության գողտրիկ՝ ութ պատմվածք ներառող գիրքը կարդացվում է հետաքրքրությամբ, հաճույքով, մեկ շնչով: Նոր ու անհայտ հեղինակի գրքի մասին հրատարակչի՝ «Հայացք դրսից» նախաբանում կարդում ենք.
1925 թվականին՝ «Մեծն Գեթսբի»-ի տպագրությունից հետո, Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդը սկսեց գրել թվով չորրորդ վեպը՝ «Գիշերն անույշ է»։ Պատմություն Դիքի և Նիկոլի մասին, որոնց կերպաները հիմնված էին Ջերալդ և Սառա…
