Գիշերը Ռադին ինձ մոտ էր: Նա խարտյաշ էր առաջվա պես, իսկ նուրբ ու կլորավուն դեմքին ժպիտ էր խաղում: Աչքերն էլ առաջվանն էին՝ փոքր-ինչ երկչոտ ու անորոշ: Նաև նկատելի մորուք ուներ: Նա առաջվա նման էր:
Օրերս պատահմամբ ձեռքս ընկավ քսան տարի առաջ հայրենական մամուլում մեծ աղմուկ հանած լեյտենանտ Մ-ի «Պատերազմի հավանականությունը» վերնագրով հոդվածի խունացած ձեռագիրը։ Թե ինչպես էր փոքր մարդը հայտնվել պատեր…
Էս տարի ձմեռը շատ շուտ եկավ՝ մարտի տասնիննին: Նոր տարվա օրը գեմարոս արյունհոսեց: Արյունը ոչ թե գալիս էր, այլ չռռում, ու մտադրություն էլ չունեի կանգնեցնել: Հետո ինքը որոշեց, որ պետք է կանգնի ու կանգնեց…
Ժամանակի հետ հասկանում ես, որ դեպքերն արագացնելը կամ ստիպելը, որ շուտ պատահեն, կհանգեցնեն, որ վերջում չի լինի քո սպասածի պես: Հանդիպել եմ Անահիտին։ Կապույտ աչքերը փայլում են։ Ասում է, որ շատ էր կարոտե…
