Քարերի կույտի տակ փռված ձեռք հիշեցնող փշոտ թուփ է։ Կողքին՝ դեղնած խոտածածկույթ։ Հետո պատն է ու պատուհանից գլուխը հանած Ֆրիդան։ Ներկած հոնքերի տակից անփայլ հայացքը չի ժպտում: Սևեռվել է մի քանի մետր այն…
Երկու դարակների չխկոցից ու դրանց հաջորդած «վա՛յ, բոզ ինիմ»-ից հասկացա, որ խմիչքը պրծել ա: - Յաշա՛, հեչ բան չկա՞: Ինչ-ինչ պատճառներով ղարաբաղցիների մոտ ռուսական անունները շատ տարածված են:
Ինչո՞ւ ենք մխիթարում որդուն, որ անհայր մնաց, կնոջը, որ այրիացավ կամ թոռանը, որ էլ պապ չունի: Մինչդեռ մեռնողը միաժամանակ առանց կին, որդի ու անթոռ մնաց: Մեռնողն անաշխարհ մնաց: Իրեն է պետք մխիթարել, հենց…
