I Ես ու մյուս բորոտը՝ մենք, զգուշորեն սողացինք ընդհուպ մինչեւ պատը եւ նայեցինք պատն ի վեր: Գլուխը չէր երեւում պատի. բարձրանում էր՝ ուղիղ ու հարթ, եւ երկինքը կես էր անում կարծես: Եվ երկնքի մեր կեսը թու…
Վաղ առավոտ է: Կինը պատուհանից բակն է նայում: Ծառը ծաղկել է: Ճակատից մի սպիտակ մազափունջ է հեռացնում: Քառասունմեկերորդ անգամն է, որ տեսնում է ծառի ծաղկելը: Կանգնած է պատուհանի դիմաց:
Արաբատառ նամակը: Նրա հրատարակվելը «Գրանիշ» գրական հանդեսում: Համացանցը կարծես թե մեզանից խլել է միայնակ, հետևաբար՝ անտեսանելի մնալու հնարավորությունը: Համակարգչային ստեղնաշարի համապատասխան կոճակը սեղմ…
–Կնոջդ շատ չսիրես,–եղածն անցած համարելով՝ որպես որդուն խրատեց աները:–Եթե շատ սիրեցիր՝ աղջիկ ես ունենալու, ես քեզ օրինակ: Էնպես արա, որ ինքը քեզ սիրի ու տղա կունենաս… «Տղամարդիկ», Վ.ՍԻՐԱԴԵՂՅԱՆ
