Երկուշաբթի։— Այդ նորահայտ երկարամազ արարածն ինձ անչափ ձանձրացնում է: Նա ամբողջ ժամանակ ցցված է աչքիս առջև և կրնկակոխ հետևում է ինձ։ Դա ինձ բնավ դուր չի գալիս. ես ընկերության սովոր չեմ։
Այն միակն էր, որ պահպանվել էր հին գյուղից: Վաղուց էին քանդել աղյուսե ցեխապատ տները` ցածր, գերանե առասաաղներով: Այնքան վաղուց, որ չլիներ այս տունը, չէին էլ հիշի, որ տուֆե ընդարձակ տներից առաջ ապրել են…
Պատերազմը պատերազմ, բայց պարտավոր ես ժամանակ առ ժամանակ մտածել բնության ամենահրաշալի երևույթի՝ մարդու ծննդյան մասին, մանավանդ հիմա, երբ զինադադար է կնքվել ու մարդկանց շունչ քաշելու, զվարճանալու պատեհ…
