Մանին նորից կանչել էր: Նորից նրա գրկում հայտնվելու միտքը ինձ արագ հանեց անկողնուց ու շպրտեց փողոց: Նրա մարմինն ու փողոցը շատ նմանություններ ունեն: Երկուսն էլ օտար են, երկուսն էլ՝ կործանող:
Բարձր-բարձր՝ հովիտներից վեր, աստղերի տակ, գետի, լճակի, ճանապարհի վրայով թռչում էր Սեսին: Անտեսանելի՝ ինչպես նոր գարնանային քամիները, թարմ՝ ինչպես երեքնուկի բույրը մթնշաղոտ դաշտերում ճախրում էր աղավնին…
Ամեն ծրարի համար ես վերցնում եմ երկու հարյուր դոլար: Մարդիկ հանձնում են ինձ ծրարը, վճարում, իսկ ես ժպտում եմ նրանց, ասում հաջողություն ու դնում ծրարը տուփի մեջ: Բարեւ ձեզ`ասում եմ ես հաջորդ այցելուին,…
