Հալվող անորակ ասֆալտի մեջ մխրճված կաբլուկների հետքը սրով սրտին հասցված հարվածի էր նման: Քնկոտ աչքերի խորքի նիրհում ուղտի պռոշից թափվող փսլինքն էր երևում․ իսկ կիսափակ աչքն էլ ոչ մի կերպ չէր կարողանում…
Պատմելի է այս քաղաքը, որտեղ մենք կանք։ Չեմ կարող ասել «ապրում ենք», որովհետև քաղաքն է ապրում իր մարդկանցով, իսկ մենք այստեղ ենք, այստեղ կանք, արթնանում ենք, լվացվում ենք, լվանում ենք մտքերը, խորքից մա…
Րյու դե Լիոնը, որը Լիոնի կայարանից մինչև Բաստիլի հրապարակն է ձգվում, կեղտոտ, փոշոտ, տհաճ փողոց էր։ Լայն էր և կարող էր ավելի վեհ անվանում կրել, օրինակ՝ պողոտա, բայց երբեք ոչ ոք այդպես չի անվանակոչի այն…
Ժուկով ժամանակով չորսը հոգի վեր են կենում բազմոցներից, ուր երեսուն տարի է արդեն նստած էին, ու անհիշելի կածանով ճամփա են բռնում՝ բան որոնելու։ Տատը վազում է, որ եփած համով ձուկը տա, որ կուշտ գնան, ու չ…
