Արփի Ստեփանյան | Լաբիրինթ
Վերջերս մի աղջկա տեսա, հեռախոսին նայելով՝ ժպտում էր, արագ շարժելով մատները նամակներ էր գրում: Ուզում էի ասել, որ փախչի, որ դա ծուղակ է, որ…
Ընթերցել
Վերջերս մի աղջկա տեսա, հեռախոսին նայելով՝ ժպտում էր, արագ շարժելով մատները նամակներ էր գրում: Ուզում էի ասել, որ փախչի, որ դա ծուղակ է, որ…
Ընթերցել
– Հիմա նա անհայտության մե՞ջ է կորել, թե՞ պարզապես նրա հետքն է անհետացել։ Երբ առաջին անգամ տատը թոռան զանգը չստացավ, հենց էդ հարցն անցավ…
Ընթերցել
Տաքսին երեք հոգի էր տանում: Վարորդը առաջարկել էր, մենք էլ արագ համաձայնել էինք երկուական ռուբլի ավելի տալով՝ թեթև ճանապարհ ընկնել: Ինձ հետ տարիքով մի…
Ընթերցել
Տունը, որտեղ վերջին անգամ տեսել եմ նրան, այլևս գոյություն չունի։ Այժմ դրա տեղում վեր է խոյանում այն շինություններից մեկը, որոնք միանգամից աչքի են ընկնում…
Ընթերցել
Գանգատուփիդ մեջ՝ երկու կիսագունդ, որոնցից ամեն մեկը ինչ-որ գործողության պատասխանատուն է։ Բարձրացնում ես ձեռքերդ, նեյրոնները սկսում են շարժվել ասես հրաման ստացող զինվորներ, որ մեկ-մեկ…
Ընթերցել
Լուսաբացին Աքբար Մեծի[1] «հաղթանակի նոր քաղաքի» ավազաքարե վեհ պալատներն այնպիսի տեսք ունեին, ասես կարմիր ծխից էին կառուցված: Բազմաթիվ քաղաքներ ծնունդ առնելուց շատ չանցած հավերժական…
Ընթերցել
Տատս մեռավ մարտին` երբ չոչ անող երեխեքից մինչև կռացած տարեցներ տարված էին կարտոֆիլի ցանքով: Գուցե նա կուզենար մեռնել բերքահավաքին. բահը հողին տալու հետ ընկներ…
Ընթերցել
Գնացքով մայրցամաքային ԱՄՆ-ում ճամփորդելիս թե՛ գիշերը, թե՛ ցերեկը հաճախ ենք անցնում մեծ թվով ամայի քաղաքներով, որտեղ ոչ ոք երբեք չի իջնում։ Ավելի ճիշտ՝ մարդը,…
Ընթերցել
Անթրաշ, հյուծված դեմքով մարդը նայեց սեղանի վրա թույլ-թույլ կախ ընկած, մազոտ, ուռուցիկ երակներներով ձեռքերին, ավելի պինդ բռնեց գարեջրի գավաթը, դանդաղ մոտեցրեց շուրթերին, մինչև խմելը…
Ընթերցել
Ախորժակից ընկած Արեն պապը գյուղում առաջինն է արթնանում ու կանգնելիս մահճակալից բռնվում, որ չընկնի։ Արթնանում է, նույնիսկ իր ծեր, կատարը ծուռ աքաղաղից վաղ ու…
Ընթերցել